Dwie listy i problem z meszkami
Szlaki doliną w Aoraki nie wymagają prawie niczego: buty sportowe, kurtka przeciwdeszczowa i woda wystarczą, aby latem dotrzeć do Hooker Lake i wrócić. Lodowiec również nie wymaga prawie niczego, ponieważ operator zapewnia cały ciężki sprzęt. To, co zaskakuje ludzi, to krótka lista drobiazgów — wiatr, który pędzi tymi dolinami, meszki na parkingu oraz fakt, że zimą płaski szlak jest tym śliskim.
Krótka odpowiedź
Krótka odpowiedź. Szlaki doliną: buty sportowe, wiatroodporna kurtka przeciwdeszczowa, dwa litry wody, krem z filtrem i repelent. Heli hike: grube skarpety i ciepła warstwa środkowa, bo buty, raczki, kurtka i okulary przeciwsłoneczne są zapewnione. Zimą do Hooker Valley dodaj mikrokolce i kije.
Na szlaki w dolinie
Napisane z myślą o szlakach Hooker Valley, Kea Point, Sealy Tarns i Tasman Glacier View Track.
Nie dlatego, że jest zimno — ale dlatego, że DOC opisuje ten region jako obszar o bardzo szybko zmieniającej się pogodzie, z silnym wiatrem, ulewnym deszczem i gwałtownymi wahaniami temperatury przez cały rok. Doliny kierują północno-zachodni wiatr prosto na ciebie, a on pojawia się niemal bez ostrzeżenia.
Hooker Valley to utwardzony szlak z kładkami, który od listopada do kwietnia nie wymaga niczego specjalnego. Od maja DOC zaleca raczki i kije, bo zacienione, płaskie odcinki zamieniają się w taflę lodu.
Na żadnym z tych szlaków nie ma wody, a rzeki to roztopiony lodowiec pełen mączki skalnej. Na Sealy Tarns, przy 600 metrach podejścia i bez cienia, dwa litry to minimum, a nie komfortowy zapas.
Meszków w White Horse Hill i wzdłuż brzegów rzek. Nie ma ich na otwartym szlaku ani wysoko w górach, ale na parkingu będziesz na początku i na końcu dnia — i to właśnie ten przedmiot ludzie najbardziej żałują, że zostawili w domu.
Promieniowanie UV jest tu bardzo silne, a na tych szlakach jest bardzo mało cienia. Na lodowcu dociera do ciebie również od dołu.
Opcjonalne na Hooker Valley, naprawdę przydatne na 2200 stopniach Sealy Tarns — znacznie bardziej w drodze w dół niż w górę.
Na lodowiec
Skarpety i sweter. Cała reszta na lodzie jest wydawana na miejscu.
Buty, raki, kurtka przeciwdeszczowa i niewielki plecak są zapewniane podczas każdej wycieczki helikopterem na lodowiec — podobnie jak okulary przeciwsłoneczne, jeśli przyjdziesz bez pary. To celowe — oślepiający blask śniegu na wysokości tysiąca trzystu metrów jest na tyle silny, że operatorzy traktują ochronę oczu jak sprzęt, a nie Twój problem.
Ty zabierasz ze sobą dwie rzeczy.
Grube skarpety i zapasową parę. Wydawane buty są sztywne i ciężkie — i to nie Twoje buty. Porządna para skarpet trekkingowych to różnica między komfortowymi dziewięćdziesięcioma minutami a otarciem, a zapasowa para ląduje w plecaku.
Ciepła warstwa środkowa. Polar lub lekka warstwa puchowa pod wydawaną kurtkę. Na lodzie jest około zera przez cały rok, a kurtka jest wodoodporna, a nie ocieplająca.
Czego nie powinieneś zabierać, to własne buty trekkingowe. Operator wydaje buty właśnie dlatego, że są wystarczająco sztywne, aby utrzymać raki; zwykłe buty trekkingowe się uginają, a raki na uginającym się bucie spadają. Co sezon ludzie kupują buty na tę wyprawę i nigdy ich nie używają.
Odpowiedź na pytanie o zimę jest na tyle inna, że zasługuje na osobną stronę.
Piesze wędrówki zimą→Rezerwuj bezpośrednio
Wędrówka po lodowcu, dzień w dolinie z przewodnikiem i lot, na który nie potrzebujesz niczego więcej.
★ 4.9 · 322 opinie
★ 4.8 · 566 opinii
★ 4.7 · 514 opinii
Częste pytania
Na dolinnych szlakach latem wystarczą buty sportowe, wiatrówka przeciwdeszczowa, dwa litry wody, krem z filtrem i repelent na owady. Na heli hike po Tasman Glacier: grube skarpety i ciepła warstwa środkowa, bo buty, raki, kurtka i okulary przeciwsłoneczne są zapewnione.
Nie. To utwardzony szlak z kładkami i około stu metrami podejścia — latem wystarczą buty sportowe. Zimą DOC zaleca kolce i kije, bo zacienione, płaskie odcinki pokrywają się lodem.
Nie, i nie kupujcie żadnych. Operator wydaje buty na tyle sztywne, by utrzymać raki; zwykłe buty trekkingowe się uginają i raki spadają. Zamiast tego zabierzcie grube skarpety.
W miejscu lądowania przez cały rok panuje temperatura w okolicach zera, zwykle z lekkim wiatrem znad lodu. Kurtka od operatora jest wodoodporna, ale nie ocieplana — dlatego warstwa środkowa jest tak ważna.
Tak, na parkingach i wzdłuż brzegów rzek, zwłaszcza przy White Horse Hill. Nie ma ich na otwartym szlaku ani na lodowcu. Repelent to tu najbardziej przydatna drobnostka w plecaku.
Na lodowcu — absolutnie, a jeśli przyjdziecie bez, operator wręczy wam parę. Na szlakach dolinnych to po prostu rozsądek — promieniowanie UV jest tu ostre, a cienia w całym parku jest bardzo mało.
Więcej
Sześć oznakowanych tras z wioski, z rzeczywistymi czasami i dystansami wg DOC.
Na lodzieJedyna wędrówka po najdłuższym lodowcu Nowej Zelandii i to, co kryją te trzy godziny.
Ten słynnyDziesięć kilometrów w obie strony, trzy mosty linowe, jezioro pełne gór lodowych — i za darmo.
Ten trudny2200 schodów i 600 metrów przewyższenia, oraz miejsce, gdzie kończy się wędrówka, a zaczyna wspinaczka górska.
Darmowy widok300 schodów do punktu widokowego nad jeziorem, które w 1970 roku nie istniało.
CenyTrzy opcje heli hike porównane cenowo z lotami i z trasami, które nic nie kosztują.
3-godzinny heli-trekking po lodowcu Tasman
★ 4.9 · 646 opinie · Darmowa anulacja 24 h